100 கொலைகள் செய்த மனிதனின் ஹதீஸ்: ஒரு விரிவான ஆய்வு

100 கொலைகள் செய்த மனிதனின் ஹதீஸ்: ஒரு விரிவான ஆய்வு

"100 கொலைகள் செய்த ஒரு மனிதனின் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டதாகக் கூறும் ஹதீஸ் இட்டுக் கட்டப்பட்டது (பொய்யானது) என்று 'த.த.ஜ' (TNTJ) அமைப்பினர் கூறி வந்தனர். இப்போது அவர்கள் அதை மீண்டும் ஆய்வு செய்துவிட்டு, அந்த ஹதீஸ் சரியானதுதான் என்று ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டுள்ளனர். இது உண்மையா?"

100 கொலைகள் செய்த மனிதனின் மன்னிப்பு குறித்த இந்த ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, முதலில் அந்த ஹதீஸின் வாசகங்களை நான் வாசிக்கிறேன். பிறகு, இதைப் பற்றி உண்மையில் கேட்கப்பட வேண்டிய கேள்விகள் என்ன என்பதைப் பார்ப்போம்.

صحيح البخاري

3470 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: " كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ إِنْسَانًا، ثُمَّ خَرَجَ يَسْأَلُ، فَأَتَى رَاهِبًا فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَهُ: هَلْ مِنْ تَوْبَةٍ؟ قَالَ: لاَ، فَقَتَلَهُ، فَجَعَلَ يَسْأَلُ، فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ: ائْتِ قَرْيَةَ كَذَا وَكَذَا، فَأَدْرَكَهُ المَوْتُ، فَنَاءَ بِصَدْرِهِ نَحْوَهَا، فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلاَئِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلاَئِكَةُ العَذَابِ، فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى هَذِهِ أَنْ تَقَرَّبِي، وَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى هَذِهِ أَنْ تَبَاعَدِي، وَقَالَ: قِيسُوا مَا بَيْنَهُمَا، فَوُجِدَ إِلَى هَذِهِ أَقْرَبَ بِشِبْرٍ، فَغُفِرَ لَهُ "

புகாரியில் (ஹதீஸ் எண்: 3470) உள்ள ஹதீஸின் வாசகங்கள் பின்வருமாறு:

இஸ்ரவேலர்களிடையே 99 பேரைக் கொன்ற ஒரு மனிதன் இருந்தான். அவன் (மன்னிப்புப் பற்றி) கேட்கப் புறப்பட்டான். ஒரு துறவியிடம் (யூத மத அறிஞர்) சென்று, "நான் 99 பேரைக் கொன்றுவிட்டேன்; எனக்கு மன்னிப்பு உண்டா?" என்று கேட்டான். அந்தத் துறவி, "இல்லை, உனக்கு மன்னிப்பு கிடையாது" என்றார். இதைக் கேட்டவுடன் அவனையும் அவன் கொன்று (100 ஆக்கி) விட்டான்.

பிறகு மீண்டும் அவன் கேட்கப் புறப்பட்டான். ஒரு மனிதர் அவனிடம், "இன்ன ஊருக்குப் போ" என்று சொன்னார். அவன் பாதி வழியில் சென்றுகொண்டிருக்கும்போது மரணம் அவனைத் தழுவியது. உதாரணமாக, ஒருவர் 'திருச்சியிலிருந்து மதுரைக்குப் போ' என்று சொல்ல, அவர் பாதி வழியில் இறப்பதைப் போல - அவர் சரியாக இரண்டுக்கும் இடைப்பட்ட தூரத்தில் இறந்தார். ஆனால் அவர் இறக்கும்போது அவர் மார்பு செல்ல வேண்டிய ஊரை நோக்கித் திரும்பி இருந்ததால், சில அங்குலங்கள் அந்த ஊருக்கு நெருக்கமாக இருந்தார்.

அவர் இறந்த பிறகு, ரஹ்மத்தின் (கருணை) வானவர்களும் அதாபின் (தண்டனை) வானவர்களும் அவரைப் பற்றி தர்க்கம் செய்தார்கள். அவரை எந்தக் குழுவிடம் ஒப்படைப்பது என்று அவர்கள் விவாதித்தனர். அப்போது அல்லாஹ் அவர் செல்ல வேண்டிய ஊரின் நிலத்தை நெருங்கி வருமாறும், அவர் விட்டு வந்த ஊரின் நிலத்தைத் தள்ளிப் போகுமாறும் கட்டளையிட்டான். பிறகு இரண்டு ஊர்களுக்கும் இடையிலான தூரத்தை அளக்க அல்லாஹ் உத்தரவிட்டான். அவர்கள் அளந்தபோது, அவர் செல்ல வேண்டிய ஊருக்கு ஒரு ஜான் நெருக்கமாக இருப்பதைக் கண்டனர். எனவே அவர் அந்த ஊரைச் சேர்ந்தவராகத் தீர்மானிக்கப்பட்டு, மன்னிக்கப்பட்டார்.

இதுதான் 100 கொலைகள் தொடர்பான ஹதீஸின் நேரடி வாசகம். இதே ஹதீஸ் பல நூல்களில் வருகிறது. நாம் ஸஹீஹ் முஸ்லிமில் உள்ள அறிவிப்பை எடுத்துக்கொள்வோம், ஏனெனில் அதில் சில கூடுதல் வாசகங்கள் உள்ளன.

صحيح مسلم

4967 – حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ رَجُلٌ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَسَأَلَ عَنْ أَعْلَمِ أَهْلِ الْأَرْضِ فَدُلَّ عَلَى رَاهِبٍ فَأَتَاهُ فَقَالَ إِنَّهُ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَقَالَ لَا فَقَتَلَهُ فَكَمَّلَ بِهِ مِائَةً ثُمَّ سَأَلَ عَنْ أَعْلَمِ أَهْلِ الْأَرْضِ فَدُلَّ عَلَى رَجُلٍ عَالِمٍ فَقَالَ إِنَّهُ قَتَلَ مِائَةَ نَفْسٍ فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَقَالَ نَعَمْ وَمَنْ يَحُولُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ التَّوْبَةِ انْطَلِقْ إِلَى أَرْضِ كَذَا وَكَذَا فَإِنَّ بِهَا أُنَاسًا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاعْبُدْ اللَّهَ مَعَهُمْ وَلَا تَرْجِعْ إِلَى أَرْضِكَ فَإِنَّهَا أَرْضُ سَوْءٍ فَانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا نَصَفَ الطَّرِيقَ أَتَاهُ الْمَوْتُ فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلَائِكَةُ الْعَذَابِ فَقَالَتْ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ جَاءَ تَائِبًا مُقْبِلًا بِقَلْبِهِ إِلَى اللَّهِ وَقَالَتْ مَلَائِكَةُ الْعَذَابِ إِنَّهُ لَمْ يَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ فَأَتَاهُمْ مَلَكٌ فِي صُورَةِ آدَمِيٍّ فَجَعَلُوهُ بَيْنَهُمْ فَقَالَ قِيسُوا مَا بَيْنَ الْأَرْضَيْنِ فَإِلَى أَيَّتِهِمَا كَانَ أَدْنَى فَهُوَ لَهُ فَقَاسُوهُ فَوَجَدُوهُ أَدْنَى إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي أَرَادَ فَقَبَضَتْهُ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ قَالَ قَتَادَةُ فَقَالَ الْحَسَنُ ذُكِرَ لَنَا أَنَّهُ لَمَّا أَتَاهُ الْمَوْتُ نَأَى بِصَدْرِهِ

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

உங்களுக்கு முன்னிருந்த மக்களிடையே 99 உயிர்களைக் கொன்ற ஒரு மனிதன் இருந்தான். பூமியில் உள்ள மிகப்பெரிய அறிஞர் யார் என்று அவன் கேட்டான். ஒரு துறவியிடம் அவன் வழிநடத்தப்பட்டான். அவரிடம் சென்று, "நான் 99 பேரைக் கொன்றுவிட்டேன்; எனக்கு மன்னிப்பு உண்டா?" என்று கேட்டான். துறவி "இல்லை" என்றார். எனவே அவனையும் கொன்று 100 கொலைகளை முடித்தான்.

பிறகு மீண்டும் பூமியின் மிகப்பெரிய அறிஞர் யார் என்று கேட்டான். ஒரு அறிஞரிடம் அவன் வழிநடத்தப்பட்டான். அவரிடம் சென்று, "நான் 100 பேரைக் கொன்றுவிட்டேன், எனக்கு மன்னிப்பு உண்டா?" என்றான். அந்த அறிஞர், "ஆம், மன்னிப்பு உண்டு. உனக்கும் மன்னிப்பிற்கும் இடையே தடையாக இருப்பவர் யார்? நீ அல்லாஹ்வின் அடியான்; உனக்கும் அல்லாஹ்வுக்கும் இடையிலான மன்னிப்பைத் தடுக்க யாரால் முடியும்?" என்றார்.

பிறகு அந்த அறிஞர், "உன்னுடைய ஊரை விட்டுவிட்டு இன்ன ஊருக்குப் போ, ஏனென்றால் அங்கு அல்லாஹ்வை வணங்கும் மக்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களோடு சேர்ந்து அல்லாஹ்வை வணங்கு. உன்னுடைய ஊருக்குத் திரும்பாதே, ஏனெனில் அது தீய ஊர்" என்றார்.

அவன் புறப்பட்டான். பாதி தூரத்தைக் கடந்தபோது மரணம் அவனைத் தழுவியது. ரஹ்மத்தின் வானவர்களும் அதாபின் வானவர்களும் அவனைப் பற்றித் தர்க்கம் செய்யத் தொடங்கினர். ரஹ்மத்தின் வானவர்கள், "அவன் மனமாற்றத்துடன், தன் இதயத்தை அல்லாஹ்விடம் திருப்பி வந்தான், எனவே இவன் எமக்கே உரியவன்" என்றனர். அதாபின் வானவர்கள், "இவன் ஒரு நன்மையும் செய்ததில்லை, எனவே இவன் தண்டனைக்கே உரியவன்" என்றனர்.

அப்போது ஒரு வானவர் மனித உருவில் வந்து அவர்களிடம், "எங்களுக்கிடையே தீர்ப்பு சொல்லுங்கள்" என்றனர். அவர், "இரண்டு நிலங்களுக்கும் இடையே உள்ள தூரத்தை அளங்கள். எந்த ஊருக்கு நெருக்கமாக இருக்கிறானோ, அந்த ஊரைச் சேர்ந்தவனாகக் கருதுங்கள்" என்றார். அவர்கள் அளந்தபோது, அவன் செல்ல வேண்டிய ஊருக்கு நெருக்கமாக இருந்தான். எனவே ரஹ்மத்தின் வானவர்கள் அவனை அழைத்துச் சென்றனர்.

இவை தான் அந்த இரண்டு ஹதீஸ்களின் உள்ளடக்கம். முன்னதாக TNTJ-வினர் இந்த ஹதீஸை நிராகரித்து, இது பொய்யானது என மறுப்பு வெளியிட்டனர். இப்போது அவர்கள், "நாங்கள் மீண்டும் ஆய்வு செய்தோம், இந்த ஹதீஸை நிராகரிக்கத் தேவையில்லை, இது ஆதாரப்பூர்வமானது" என்கின்றனர்.

அவர்கள் தங்களின் மறு ஆய்வில் முதலில் வைத்த தலைப்பு: "கொலைக்கு மன்னிப்பு உண்டு." அல்லாஹ் கொலையை மன்னிப்பான் என்பதைக் காட்டும் ஹதீஸ்களைத் திரட்டி, ஒரு கொலையாக இருந்தாலும் சரி 100 கொலையாக இருந்தாலும் சரி அல்லாஹ் மன்னிப்பான்,  எனவே இந்த ஹதீஸை நிராகரிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்கிறார்கள்.

ஆனால், அல்லாஹ் கொலையை மன்னிக்க மாட்டான் என்பதற்காக நாம் இந்த ஹதீஸை ஒரு போதும் நிராகரிக்கவில்லை. அது ஒரு போதும் பிரச்சினையாக இருக்கவில்லை. இந்த ஹதீஸில் இன்னும் பல விஷயங்கள் உள்ளன. நான் ஏற்கனவே வாசகங்களை வாசித்தேன். இதில் இஸ்லாமிய அடிப்படைக் கொள்கைகளுக்கும், வானவர்கள் குறித்த நம்பிக்கைக்கும், நடைமுறை யதார்த்தத்திற்கும் முரணான பல விஷயங்கள் உள்ளன.

இவற்றை எல்லாம் புறக்கணித்துவிட்டு அவர்கள், "அல்லாஹ் அவனை மன்னித்தான், அல்லாஹ்வால் மன்னிக்க முடியாதா?" என்று மட்டும் பதில் சொல்கிறார்கள். இதற்காக மன்னிப்பு தொடர்பான மற்ற ஹதீஸ்களைக் காட்டி, அல்லாஹ் இந்த மனிதரையும் மன்னித்திருப்பான் என்கிறார்கள்.

ஏன் அவர்கள் முதலில் இந்த ஹதீஸை நிராகரித்தார்கள் என்பதற்கு அவர்கள் பதில் சொல்லவில்லை. அனைவரும் உட்கார்ந்து ஒரு நீண்ட ஆய்வு செய்ததாகக் கூறுகிறார்கள். ஆனால் அந்த ஆய்வு உண்மையில் எழுப்பப்பட்ட கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்கிறதா என்று பாருங்கள்.

அவர்கள் இப்படிப்பட்ட கேள்விகளைக் கேட்கிறார்கள்:

"ஊரின் அடிப்படையில் மன்னிப்பு வழங்கப்படுமா?"

"அல்லாஹ் தூரத்தை அளக்கச் சொல்வானா?"

"அல்லாஹ் நிலங்களை நெருங்கச் செய்வானா?"

இதற்கு அவர்கள் சொல்லும் பதில்: "அல்லாஹ் மன்னிக்க நினைத்தால் எந்தக் காரணத்தையும் உருவாக்கலாம். நாய்க்குத் தண்ணீர் கொடுத்த பெண்ணை அல்லாஹ் மன்னிக்கவில்லையா?"

வானவர்கள் தர்க்கம் செய்வார்களா என்று கேட்டால், மற்ற அறிவிப்புகளிலும் வானவர்கள் தர்க்கம் செய்துள்ளதாகக் கூறுகிறார்கள். ஆனால் இந்த ஹதீஸில் கேட்கப்பட வேண்டிய உண்மையான கேள்விகள் வேறானவை. அவர்கள் கேட்கக்கூடாத கேள்விகளைக் கேட்டுவிட்டு, கேட்க வேண்டிய கேள்விகளைத் தவிர்க்கிறார்கள்.

முதலில் உண்மையான கேள்வி இதுதான்:

இந்த ஹதீஸ் ஒரு மனிதன் 100 கொலைகள் செய்ததாகச் சொல்கிறது. அந்த நாட்களில் கொலை என்பது குண்டு வைத்துப் பலரைக் கொல்வதல்ல; ஒவ்வொருவராகக் கொல்வது. 100 கொலைகளைச் செய்த ஒரு மனிதன் அந்தச் சமூகத்தில் உயிர்வாழ முடியுமா?

யாராவது ஒருவரைக் கொன்றாலே, பாதிக்கப்பட்டவரின் குடும்பமும் வாரிசுகளும் இருப்பார்கள். இது இஸ்ரவேலர்களிடையே நடந்தது. அவர்களுக்கு அல்லாஹ் கடுமையான சட்டங்களை வகுத்திருந்தான் (குர்ஆன் 5:32 மற்றும் 5:45). உயிருக்கு உயிர், கண்ணுக்குக் கண் எனப் பழிவாங்கும் சட்டம் இருந்தது.

இஸ்ரவேலர்களிடையே ஒருவர் கொலை செய்தால் அவர்கள் அவரைக் கொன்றுவிடுவார்கள். வெறும் தீர்ப்பு வழங்கிவிட்டு அவரை விட்டுவிட மாட்டார்கள். ஒரு கொலையிலிருந்து அவர் தப்பினாலும், இரண்டு அல்லது ஐந்து கொலைகளுக்குப் பிறகு தப்புவாரா? இங்கே அவர் 99 பேரைக் கொன்றிருக்கிறார்.

100 பேரைக் கொன்றால், ஒவ்வொருவருக்கும் வாரிசுகள் இருப்பார்கள். தலா 10 வாரிசுகள் என்று வைத்தாலும் 1000 பேர் பழிவாங்கத் துடிப்பார்கள். அவர்கள் அவரைச் சுதந்திரமாக உலவவிட்டு, நிதானமாக மார்க்கத் தீர்ப்பு கேட்க அனுமதிப்பார்களா? இது நடைமுறைக்குச் சாத்தியமே இல்லை.

அடுத்த விஷயம் வானவர்களைப் பற்றியது:

ஒவ்வொரு மனிதனின் உயிரையும் எடுக்க அல்லாஹ் ஒரு குறிப்பிட்ட வானவரை நியமித்துள்ளான் என்பது நமது நம்பிக்கை. நான் படைக்கப்படுவதற்கு முன்பே என் உயிரை எடுக்க ஒரு வானவர் நியமிக்கப்பட்டுவிட்டார். நேரம் வரும்போது அவர் அதை எடுப்பார். கருணை வானவர்களும் தண்டனை வானவர்களும் ஒன்றாக வந்து "யார் உயிரை எடுப்பது" என்று விவாதிக்கும் கொள்கை இஸ்லாத்தில் இல்லை.

குர்ஆனின் படி, 'மலக்குல் மவ்த்' உயிரை எடுக்கிறார். மரணத்திற்குப் பிறகு உயிர் எடுக்கப்பட்டு விடுகிறது, உடல் மட்டுமே மிஞ்சுகிறது. அப்படி இருக்கையில் மரணத்திற்குப் பிறகு வானவர்கள் ஏன் தர்க்கம் செய்ய வேண்டும்? உயிர் ஏற்கனவே எடுக்கப்பட்டு விட்டது. பதிவேடுகள் ஏற்கனவே 'இல்லிய்யீன்' அல்லது 'ஸிஜ்ஜீன்' என எழுதப்பட்டு விட்டன. பர்ஸக் வாழ்க்கை தொடங்கிவிட்டது.

குர்ஆன் மிகத் தெளிவாக விளக்குகிறது:

பாவம் செய்தவர்களின் உயிரை வானவர்கள் எப்படி எடுக்கிறார்கள் (4:97, 8:50).

நல்லவர்களின் உயிரைச் ஸலாம் கூறி எப்படி எடுக்கிறார்கள் (16:32).

உங்களுக்கு நியமிக்கப்பட்ட மரண வானவர் உங்கள் உயிரை எடுப்பார் (32:11).

உயிர் எடுக்கப்பட்ட பிறகு ஒரு சடலத்தை வைத்து வானவர்கள் விவாதிக்கும் கருத்துரு இஸ்லாத்தில் கிடையாது. உயிர் பிரிந்த பிறகு அந்த நேரத்தில் கருணை அல்லது தண்டனை வானவர்களுக்கு அங்கே என்ன வேலை? எனவே இந்த அறிவிப்பு மரணம் மற்றும் வானவர்களின் செயல்பாடு குறித்த குர்ஆனின் விளக்கங்களுக்கு முரணாக உள்ளது.

ஒருவர் இறந்துவிட்டார் என்று சொன்னால், எந்த வானவர்கள் அவரை எடுப்பார்கள், அவர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்பதை குர்ஆன் தெளிவாக விளக்குகிறது.

ஆனால் இங்கே அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்? சடலத்திற்காகச் சண்டையிடுகிறார்கள். இந்த உடலை வைத்து அவர்கள் என்ன செய்யப் போகிறார்கள்? உயிரை ஏற்கனவே எடுக்கவில்லையா? அவர்கள் சண்டையிடுவதற்கு முன்பே உயிர் எடுக்கப்பட்டுவிட்டது. அதுமட்டுமல்ல, அல்லாஹ்வே தீர்மானிப்பான். "நீங்களே பேசித் தீர்மானியுங்கள்" என்று அல்லாஹ் ஒருபோதும் சொல்லமாட்டான். யாரை நல்லவர்களோடு சேர்ப்பது, யாரைத் தீயவர்களோடு சேர்ப்பது என்பதை வானவர்கள் தர்க்கம் செய்து அல்லது மத்தியஸ்தம் செய்து முடிவு செய்ய மாட்டார்கள். அல்லாஹ் ஒருவரின் மன்னிப்பை ஏற்றுக்கொண்டால் அத்துடன் அந்த விஷயம் முடிந்தது. பிறகு வானவர்கள் எப்படிச் சர்ச்சை செய்ய முடியும்?

முஸ்லிம் ஹதீஸில் என்ன சொல்லப்படுகிறது? முதலில் அவர் இறந்தார் என்கிறது. பிறகு சண்டை நடக்கிறது. பிறகு ரஹ்மத்தின் வானவர் அவனைக் கைப்பற்றினார் என்கிறது. எதைக் கைப்பற்றினார்கள்? உயிர் ஏற்கனவே எடுக்கப்பட்டு விட்டது - அவர் பிணமாகக் கிடக்கிறார். அப்படியென்றால் பிணத்தைக் கைப்பற்றுவார்களா? இது மரணத்திற்குப் பிறகு வானவர்கள் சண்டையிடுவதாக விளக்கப்படுகிறது.

பிரச்சினை அவர்கள் சண்டையிடுவதா இல்லையா என்பதல்ல; மரணத்திற்குப் பிறகு அங்கே சண்டையிட என்ன இருக்கிறது? அவர்களுக்கு ஏற்கனவே வேலைகள் ஒதுக்கப்படவில்லையா?

மண்ணறையில் முன்கர், நகீர் போன்ற வானவர்கள் உண்டு. உயிரை எடுக்க மலக்குல் மவ்த் உண்டு. அவர் உயிரை எடுத்துக்கொண்டு சென்ற பிறகு இத்தனை வானவர்கள் ஏன் வருகிறார்கள்? அளப்பதற்கு அங்கே என்ன வேலை இருக்கிறது? உயிர் கொண்டு செல்லப்பட்ட பிறகு எதை அளக்கிறார்கள்?

இதை நாம் பார்க்கும் போது, அல்லாஹ் இரண்டு விதமான வானவர்களை அனுப்பி உயிரைப் பறிக்கிறானா? ஒரு உயிரை எடுக்க விரும்பினால், அல்லாஹ் கருணை மற்றும் தண்டனை வானவர்களை அனுப்பி "நீங்களே விவாதித்து எங்கே சேர்ப்பது என முடிவெடுத்து உயிரை எடுங்கள்" என்று சொல்வானா? இல்லை. அல்லாஹ் ஒவ்வொருவருக்கும் உயிரை எடுக்கும் ஒரு வானவரையே நியமித்துள்ளான்.

உயிரைப் பறிக்கும் வானவருக்கு அவர் நல்லவரா கெட்டவரா எனத் தீர்மானிக்கும் வேலை கிடையாது. அவருடைய வேலை உயிரை எடுத்துக்கொண்டு செல்வது மட்டுமே. அவர் கெட்டவராக இருந்தால் கடுமையாக உயிரைப் பறிப்பார், நல்லவராக இருந்தால் மென்மையாக "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்" கூறி அழைத்துச் செல்வார். இது குர்ஆனில் (16:32) உள்ளது.

இடையில் அல்லாஹ் தலையிட்டு இரண்டு வானவர்கள் சண்டையிடும் ஒரு காட்சியை உருவாக்குவானா எதற்காகச் சண்டையிட்டார்கள்? உடலுக்கா? உடலை மக்கள் புதைக்கப் போகிறார்கள். உயிர் ஏற்கனவே உயரிய இடத்திற்குச் சென்றுவிட்டது.

எனவே நாம் என்ன கவனிக்கிறோம்? வானவர்கள் பற்றி நமக்கு ஒரு கொள்கை (Theological belief) இருக்கிறது. இந்தச் சம்பவம் அதோடு ஒத்துப்போகிறதா?

உண்மையான கேள்வி: உயிரை எடுப்பவர் யார்? எடுத்த பிறகு இந்த வானவர்களுக்கு என்ன வேலை?

உயிரை எடுத்த உடனே வானவர்கள் அதைச் சுமந்து செல்வார்கள் - நேரடியாக மண்ணறைக்கு அல்ல. அடுத்த வினாடியே அது உயரிய பதிவேட்டுக்குக் கொண்டு செல்லப்படும். அங்கு அவர் நல்லவர் எனில் பதியப்படும், இல்லையெனில் மிகத்தாழ்ந்த இடத்திற்குச் சென்று பதியப்படும். பிறகு அடுத்த வினாடியே மண்ணறைக்கு விசாரணைக்காகக் கொண்டு வரப்படும். இவை அனைத்தும் அந்தந்த வேலைக்காக நியமிக்கப்பட்ட வானவர்களால் செய்யப்படும்.

ஆனால் இங்கே என்ன நடக்கிறது? மரணத்திற்குப் பிறகு வானவர்கள் சண்டையிடுகிறார்களா? எதற்காக? உயிர் ஏற்கனவே எடுக்கப்பட்டுவிட்டது. அவர்கள் சண்டையிடுகிறார்கள், பிறகு ரஹ்மத்தின் வானவர் உயிரை எடுக்கிறார் என்கிறது முஸ்லிம் ஹதீஸ். இறந்த மனிதனுக்கு அல்லாஹ் மீண்டும் உயிர் கொடுத்துப் பிறகு மீண்டும் எடுக்கிறானா?

இந்த ஹதீஸ் தெளிவாகக் குழப்பத்தை உருவாக்குகிறது. நபி (ஸல்) அவர்கள் இதைச் சொல்லியிருக்க மாட்டார்கள் என்பது இந்த வாசகங்களிலிருந்தே உறுதியாகிறது.

அடுத்த விஷயம்: 100 கொலைகள் செய்துவிட்டு ஒரு மனிதன் தொடர்ந்து வாழ முடியாது. இஸ்ரவேலர்களுக்குச் சட்டங்கள் இருந்தன. அவர்கள் அதைக் கடுமையாகப் பின்பற்றினார்கள். ஏழு அல்லது எட்டு கொலைகளுக்குப் பிறகு ஒருவர் பிடிபட்டுத் தண்டிக்கப்படுவார். எனவே இத்தனை கொலைகளைச் செய்துவிட்டுத் தப்பித்துத் திரிவது என்பது கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்டது. அந்தச் சம்பவமே கேள்விக்குறியானது. கொலை மன்னிக்கப்படுமா இல்லையா என்ற விவாதத்திற்கு இதை ஆதாரமாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது. 100 கொலைகள் செய்வது சாத்தியமா என்பதுதான் இங்கே கேள்வி.

இரண்டாவதாக, வானவர்கள் தொடர்பான முரண்பாடுகள். குர்ஆனுக்கு நேரடியாக முரணான விஷயங்கள் சொல்லப்படுகின்றன. ஒரு மனிதன் இறந்த பிறகு, அந்த உடலைப் பற்றித் தர்க்கம் செய்ய வானவர்களுக்கு வேலை இல்லை. உயிரைப் பறிப்பதிலும் தர்க்கம் இல்லை.

அல்லாஹ் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு வானவரை நியமித்துள்ளான். உங்களுக்கு நியமிக்கப்பட்ட மரண வானவர் உங்கள் உயிரை எடுப்பார். நீங்கள் எங்கு இறந்தாலும் சரி, அல்லாஹ் உத்தரவிட்டதும் அந்த இடத்திலேயே அவர் உயிரைப் பறிப்பார். அல்லாஹ் உத்தரவிட்ட பிறகு மற்ற வானவர்கள் வந்து சண்டையிட என்ன இருக்கிறது? குர்ஆன் மற்றும் ஹதீஸின் படி மரணித்த ஒருவரின் உயிருக்கு மண்ணறையில் வேறு வானவர்கள் உண்டு. அவர்கள் ஏன் இங்கே வந்து தரம் பிரிக்கச் சண்டையிட வேண்டும்?

இதையெல்லாம் பார்க்கும் போது இது ஏதோ ஒரு கற்பனைக் கதை போலத் தெரிகிறது. இது இட்டுக்கட்டப்பட்டது என்பது தெளிவாகிறது.

அடுத்த அம்சம்: அந்த மனிதன் இரண்டு ஊர்களுக்கு இடையே இறக்கிறான். அவன் நல்ல ஊருக்கு நெருக்கமாக இருந்தால் நல்லவன் என்றும், இல்லையெனில் தீயவன் என்றும் அல்லாஹ் தீர்மானிப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் அவன் ஏற்கனவே மன்னிப்புக் கேட்டுவிட்டானே (தவ்பா)? மன்னிப்புக் கேட்ட பிறகு அல்லாஹ் மன்னிப்பானா இல்லையா? அவன் பயணத்தை ஆரம்பிக்கவே இல்லை, உடனே இறந்துவிட்டான். அவனது மன்னிப்பு செல்லுமா செல்லாதா?

ஒருவர் கொலை செய்துவிட்டு உண்மையாக வருந்தி உடனே இறந்துவிட்டால் அல்லாஹ் அவரை மன்னிக்க மாட்டானா? அவர் அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கேட்டுவிட்டார். அத்துடன் அந்த விஷயம் முடிந்தது. அவர் ஊரை அடைந்தாரா இல்லையா என்பது தேவையற்றது. முஸ்லிம் அறிவிப்பில் ரஹ்மத்தின் வானவர்கள் இதையே வாதிடுகிறார்கள்: "இவன் மன்னிப்புக் கேட்டுத் திரும்பி வந்தான், எனவே நான் இவனை எடுத்துச் செல்கிறேன்." மன்னிப்பு முடிந்துவிட்டால் பூமியில் அவர் எங்கு இறக்கிறார் என்பது முக்கியமல்ல.

ஜிஹாதிற்குத் தயாராகி, சூழல் காரணமாகச் செல்ல முடியாமல் இருப்பவரைப் போன்றது. அவருக்குக் கூலி கிடைக்குமா? நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். எண்ணம் (நிய்யத்) மட்டுமே போதுமானது. அப்படியிருக்க, மன்னிப்பு முடிந்த பிறகு அல்லாஹ் மன்னித்துவிடுவான். பிறகு ஊருக்குச் செல்வதற்கும் மன்னிப்பிற்கும் என்ன சம்பந்தம்? அல்லாஹ் ஏற்கனவே மன்னித்துவிட்டான்.

ஊரை விட்டு வெளியேறச் சொன்னது ஒரு மனிதனின் அறிவுரை, வஹி (இறைச் செய்தி) அல்ல. அந்த சம்பவத்தில் ஆலோசனை கூறிய  அறிஞர் இரண்டு விஷயங்களைச் சொன்னார்:

அடியானுக்கும் அல்லாஹ்வுக்கும் இடையிலான மன்னிப்பை யாரும் தடுக்க முடியாது - இது சரி.

நல்வாழ்க்கைக்காக நல்லவர்கள் வாழும் ஊருக்குப் போ - இது அவரது சொந்த அறிவுரை.

அப்படியிருக்க, அந்த ஊருக்குச் செல்வது மன்னிப்பிற்கான நிபந்தனையாக எப்படி மாறும்? அல்லாஹ் அப்படிச் சொன்னானா? இல்லை.

அந்த ஹதீஸே அது ஒரு மனிதனின் அறிவுரை என்றுதான் சொல்கிறது. ஒரு மனிதனின் கருத்தை அல்லாஹ்வின் முடிவாகக் கருதி, இதில் முரண்பாடு இல்லை என்று சொல்வது வலுக்கட்டாயமான விளக்கம்.

பிறகு மற்றொரு பெரிய பிரச்சினை: புகாரியில் அல்லாஹ்வே பேசியதாக வருகிறது. முஸ்லிமில் ஒரு வானவர் மனித உருவில் வந்து மத்தியஸ்தம் செய்ததாக வருகிறது. பிறகு அல்லாஹ் ஒரு ஊரை நெருங்கி வரச் சொன்னதாகவும், இன்னொன்றைத் தள்ளிப் போகச் சொன்னதாகவும் வருகிறது.

இது அபத்தமானது. ஊர்கள் நகர முடியாது. நிலம் நகர்வது என்பது மிகப்பெரிய நிலநடுக்கத்தை (Earthquake) உண்டாக்கும். ஒரு பகுதி நகர்ந்தால் அதைச் சுற்றியுள்ள அனைத்துப் பகுதிகளும் நகர வேண்டும். இது ஒட்டுமொத்த பூமியையும் அழித்துவிடும். எல்லைகள் மாறும், உடைமை உரிமைகள் மாறும், உலகமே குழப்பத்தில் ஆழ்ந்துவிடும். பூமி இப்படி நகர்ந்தால் அதுவே கியாமத் நாளாகிவிடும் (உலக அழிவு நாள்).

அல்லாஹ் தன் கருணையால் அவனை மன்னித்தான் என்று எளிமையாகச் சொல்வதற்குப் பதிலாக, இப்படியொரு விரிவான கதையை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். சிந்தித்துப் பார்த்தால் இது ஒரு கதை என்பது விளங்கும்.

நிலம் அப்படி நகர்த்தப்பட்டால், அந்த அதிர்வினால் அனைத்தும் இடம் மாறும். மணப்பாறையில் இருப்பது இன்னொரு ஊருக்குச் சொந்தமாகும். விராலிமலையில் இருப்பது மணப்பாறைக்கு வரும். சொத்துத் தகராறுகள் வரும், பெரிய குழப்பமாகும். உலகம் சீர்குலைந்து விடும். அல்லாஹ் ஒரு மனிதருக்காக பூமியில் இவ்வளவு பெரிய காரியத்தைச் செய்வானா?

அலி (ரலி) அவர்களுக்காகச் சூரியன் மறைந்து மீண்டும் உதித்தது என்று சொல்லப்படும் கதைகளைப் போன்றது தான் இதுவும். அலி (ரலி) அஸர் தொழுகையைத் தவற விட்டுவிட்டார் என்பதற்காகச் சூரியன் உதித்ததாக எழுதியிருக்கிறார்கள். இது சாத்தியமா? அவருக்காக மட்டும் சூரியன் உதிக்குமா? சூரியன் உதித்தால் உலகம் முழுவதும் குழப்பம் வராதா? நோன்பு திறந்தவர்கள் என்ன செய்வார்கள்? எத்தனை பிரச்சினைகள் வரும்? அத்தகைய கதைகளை நாம் எப்படி மறுக்கிறோமோ, அதே பிரச்சினை தான் இங்கேயும். அல்லாஹ் ஒரு ஜான் தள்ளிப்போட நினைத்தால், ஒரு காற்றை வீசி அந்த உடலைச் சற்றுத் தள்ளிப் போட்டிருக்கலாமே? எவ்வளவு எளிதானது?

நெருக்கத்தை அளக்க வேண்டும் என்பது தான் நோக்கம் என்றால், உலகிற்கு எந்தத் தீங்கும் இன்றி, பூமியை அதிரச் செய்யாமல், யாருடைய சொத்தையும் மாற்றாமல் அல்லாஹ் அதைச் செய்திருக்க முடியும். மாறாக, ஒரு மனிதனின் விதியைத் தீர்மானிக்க அல்லாஹ் பூமியையே உலுக்கினான் என்பது ஏற்புடையதல்ல. பூமி என்பது ஒரு சாதாரணமான விஷயம் அல்ல. ஆடு மாடுகளை ஓட்டுவது போல "இங்கே போ, அங்கே போ" என்று நிலத்தைச் சொல்ல முடியாது. நிலம் ஒரு நூலளவு நகர்ந்தால் கூட கட்டிடங்கள் இடியும். ஒரு ஜான் நகர்ந்தால் எவ்வளவு அழிவு ஏற்படும்? ஒரு மனிதனுக்காக அல்லாஹ் இவ்வளவு அழிவை ஏற்படுத்துவானா? எனவே இது அல்லாஹ் சொன்னதல்ல, ஒரு மனிதனின் கற்பனை.

அல்லாஹ் செய்ய நினைத்தாலும் மென்மையாகச் செய்திருப்பான். உடல் அங்கே கிடக்கிறது - ஒரு காற்றை ஏவி அதை உருட்டிப் போட்டிருக்கலாம். அவ்வளவு தான். மகா ஞானியான அல்லாஹ் ஏன் பூமியை நகர்த்தி நிலநடுக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும்? அல்லது வானவர்கள் அளக்கும் போது அந்த அளநாடாவையே (Measuring tape) மாற்றியிருக்கலாம் - ஒன்றைச் சுருக்கியும் ஒன்றை நீட்டியும் காட்டியிருக்கலாம். அல்லாஹ் நினைத்தால் செய்ய ஆயிரக்கணக்கான வழிகள் உள்ளன. அவன் இதைச் செய்வானா?

இது ஒரு உள்ளூர் பிரச்சினை அல்ல; உலகையே பாதிக்கும் விஷயம். அல்லாஹ் இவ்வளவு பெரிய மாற்றத்தைச் செய்தால் அல்லாஹ்வின் நிர்வாக அமைப்பே சீர்குலைந்துவிடும். இவ்வளவு விஷயங்கள் இருக்கும்போது, தங்களின் ஆய்வில் இதற்குப் பதில் சொல்கிறார்களா? இல்லை.

இந்த ஹதீஸ் வானவர்கள் பற்றிய நம்பிக்கையைச் சிதைக்கிறது. அப்படியென்றால் 'மலக்குல் மவ்த்' என்பவர் யார்? அவர்களின் ஆய்வு இதற்குப் பதில் சொல்லவில்லை.

உண்மையான ஆய்வு செய்தால் இன்னும் பல கேள்விகள் எழும். அவற்றுக்கெல்லாம் பதில் சொல்ல வேண்டும். பதில் இருந்தால் சொல்லுங்கள், இல்லையென்றால் மௌனமாக இருங்கள்.